|
"Da terra das sombras e da escuridade…" Así foi como empezou todo aló polo
principio do outono , na Meirama do 1987. Ben é certo que os "artistas"
agora coñecidos como ZENZAR, non tiñan o mesmo nome como grupo. MÖRDOR foi
o primeiro nome elexido. Como curiosidade a primeira canción que todos se
puxeron de acordo en tocar foi unha versión do "Jumpin Jack Flash" que
cantaba Tabe (J. Antonio) en castelán. As primeiras composicións propias
foron "Fuera de Lugar", "Cosa Blanca", todo un clásico, daquela aínda en
evolución, e hoxe en día regrabado no que é o último disco da banda.
No nadal do 1988
Mördor debuta no pub NON SEI de A Silva en formación de sexteto, ca cal
chegarían ata xuño do 1991, momento no que pasan a cuarteto, ao abandoar o
grupo Manuel Jesús (teclados) e Luis (guitarra), por distintos motivos.
Isto pasou despois de tocar en sitios como o Picolinos (Cerceda),
Discoteca Plató (Calle de Cristal), no 1º Festival Rock de Meirama,
semente para o Festival de Cerceda. De todo o máis destacado foi unha
grabación que se fixo dunha actuación en Meirama en marzo do 1990, non
tanto pola calidade da mesma, xa que foi feita nun casete portátil, senon
como documento histórico, posto que é a única en forma de sexteto, e
porque nela se poden escoitar as primeiras cancións do grupo, tanto
propias coma as versións empregadas para completar repertorio (Tiempos
Nuevos de Ilegales, La chica de ayer de Nacha Pop, Lucille, flor de luna
de Santana, etc.), nada que ver co camiño tomado máis tarde polo grupo,
pero así son os principios…
No verán do 1993
prodúcese o troco de nome, por motivos legais, pasando a chamarse, xa para
sempre, ZENZAR. Esto ocorre pouco despois de grabar a finais do 1992,
ainda como Mördor, a sua 1ª maketa baixo o título de "Contos e Lendas de
Terra Adentro", incluindo cinco temas, xa verdadeiros clásicos no seu
repertorio, tamén dou que falar a portada onde a policia local de Cerceda
persegue a uns ladróns no seu famoso Mercedes. No 93 aparecen dous temas
no vinilo "Rock Na Costa Da Morte", recopilatorio onde participan seis
bandas coruñesas da zoa, ningunha das cales segue en activo na actualidade
excepto ZENZAR. Nesta época o grupo xa da multitude de concertos por toda
a provincia coruñesa. Por daquela o grupo xa empeza a ser valorado fora do
seu entorno habitual, sobre todo na zoa da Costa da Morte onde fan
bastantes actuacións.
E así chegamos o
1995 ano no que editan a súa 2ª maketa "Fascinados polo Prohibido",
composto de oito temas .Nela xa se ve claramente por onde vai ZENZAR, Rock
contundente e letras en galego. Algún tema dela converteuse en obligado no
repertorio coma "O Blues da gorxa seca" ou "Bourando". Aquí compre
destacar os dous concertos con Extremoduro e outros con Platero y Tu,
Boikot, Manolo Kabezabolo, Barón Rojo, etc. Saindo a tocar por tada a
xeografía galega.
No 1997
prodúcese a saída á rúa do seu primeiro L.P. "Disparados o Futuro",
composto de doce temas grabados nos Estudios Fussión de Vigo, con Xavier
Abreu de técnico. ZENZAR reafírmase no seu Rock potente edifícil de
catalogar, onde predominan as letras combativas, de denuncia social,
ecoloxía e manexos políticos. Este é un disco no que a pesares da
variedade estilística apreciase unha linea homoxenea e persoal que fai del
unha colección de cancións que encaixan perfectamente unha tras outra. O
grupo fai unha extensa xira de presentación que se prolonga nos dous anos
seguintes, onde destaca a participación no primeiro Alen Galicia na Illa
de Arousa, e no 1º Santi Rock en Compostela. Neste mesmo ano 97 colaboran
en dous recopilatorios: Bamban Vol. II e 8 anos de Sequestros con un tema
en cada un. Unha vez rematada esa xira o grupo entra nunha pequena fase de
letargo onde se actúa menos e se buscan novas ideas para novas
composicións, agora xa ca axuda do novo guitarrista Mario Grela,
incorporado xa a xira "Bourando" do disco "Disparados ó Futuro",
aportación que se fará notar tanto no directo coma no estudio de
grabación, contribuindo firmemente a compactar a música da banda nas súas
aparicións en directo.
Deste xeito na primaveira do
2001 sae a lus o segundo longa duración da banda, una autoprodución do
grupo tamén grabada nos estudios de X. Abreu, que baixo o título de: "Todo
Vai Ben" , agrupa trece cancións ben tocadas e cantadas todas elas en
galego. Unhas cheas de forza e enerxía (Chove, Johnny, Nin un día máis,
Ratos no horreo), outras que combinan tempos medios con outros momentos de
gran contundencia (Chegando a casa, Camilo, Cheira mal,…). As curiosidades
son a inclusión en dous temas de instrumentos tradicionais como a gaita de
Xan " Papaqueixos" en Todos me queren e o acordeón de R. Sanjurjo
"Diplomáticos do monte alto" en A banda do coche encarnado. Letras
irónicas e críticas, contra o caciquismo, a destrucción do medio, contra o
poder e a hipocresía. . Unha ironía xa presente na portada, presidida polo
lume e a morte, na que asasinos e torturadores sorrin á cámara. E na
contraportada onde as vacas revolucionarias ameazan con tomar a propia
catedral de Santiago, mentras a cidade arde. Todo elo fai deste un disco
que abrangue todas as tendencias do rock, pero sempre co selo persoal de
ZENZAR.
O disco recibe moi boa acollida por parte do público e da crítica, aínda
que non alcance vendas moi importantes posto que como se dixo non conta
con distribución oficial e so coa promoción que fai o grupo nos concertos
e outros poucos medios ó seu alcance. Nada máis sair á rúa o grupo
emprendeu a xira máis longa dende que ZENZAR existe, non sin moitos
esforzos, pois foi totalmente autoxestionada , así ó final do ano foron
perto de corenta os concertos feitos. Compre destacar un por riba de
todos: o día da patria galega, o 25 de xullo en Compostela, diante de
miles de persoas entusiasmadas, con gañas de festa, que disfrutaron como
nunca da música do grupo. Outros a destacar foron o Grelo Folc en Monfero,
o I festival Ordes-rock, o 1º festival música en tempos en Pontevedra e o
festival ponte louco en Castro Caldelas-Ourense.
A historia segue e o tempo non
se detén, xa estamos no 2002. Unha vez rematada a xira de presentación, un
remate non exento de incidencias, que fixo que quedara algún concerto
pendente. Primeiro pola enfermidade do baixista, ó que sustituiu Anxo de "Sensacha",
grupo veciño de Cerceda, e posteriormente pola do cantante. Pois ben, unha
vez todos repostos o grupo decidese a plasmar en disco oito temas
preparados ó longo dos primeiros meses do ano. A grabación ten lugar na
última semán de marzo nos estudios Bonhan de A Coruña. Unha vez gravado, o
CD sae a rúa en xuño de 2002. Os resultados foron os esperados, a estas
alturas van entre ventas e promoción uns 700 exemplares distribuídos,
tendo en conta que era un disco máis para fans, onde se facía un
percorrido por temas inéditos rescatados dende os principios do grupo.
Unha vez feito este traballo o grupo reláxase un pouco, non se fai
ningunha xira específica para presentar o disco, debido a natureza do
mesmo, como xa quedou dito. De todos xeitos hai bastante actividade ó
longo do ano con un total de once concertos, destacando a primeira
incursión en Madrid na Sala Siroco, xunto con outros grupos como Salida
Nula, Hirurko e Kambotes. Este ano veu marcado polo afundimento do
Prestige, e como non Zenzar participou a finais do ano e dous concertos
solidarios que resultaron todo un éxito (pub A Roda deMalpica e Disco-Pub
Non Sei de Cerceda).
O 2003 e 2004 son anos de transición,
non hai moita actividade en canto a concertos e no grupo empeza a
plantexarse a necesidade de poñerse a traballar seriamente nun novo disco
para darlle continuidade a esta historia, traballo que comeza no inverno
de 2004, inverno que se presentou máis accidentado do esperado: primeiro
suspéndese o concerto previsto na Mardi-Gras de A Coruña, por enfermidade
repentina de dous compoñente do grupo (este concerto por fin se levou a
cabo en outubro deste ano 2005 e por certo con grande éxito de público) ,
despois e para sorpresa dalgúns M. Silveira, guitarrista do grupo decide
deixar o grupo, e para rematar o ano pecha o Badulake, emblemático local
de Ordes centro de reunión dos rockeiros da zona ó longo de cinco anos.
Diante deste panorama os
restantes membros do grupo deciden tirar pa diante , e así entramos no
2005, ano que resultou ser bastante frutífero xa que se consegue rematar
case nun cen por cen o traballo de composición dos novos temas , agora xa
con Mario como único guitarrista . Este novo formato tamén é posto a proba
en directo con dous concertos na primavera e o mencionado da Mardi Gras en
outubro, resultando todos un auténtico éxito que sorprende ó propio grupo,
temeroso de que se notara en demasía a falta dunha guitarra.
Rematado o 2005 agora o grupo dedícase a
engraxar a maquinaria para entrar en estudio a dar o máximo para o novo
disco...
|